انسان با تهذیب نفس و علم حضوری می تواند حضور علت هستی بخش را درک نماید؛ لذا در فلسفه اسلامی خداوند حاضر علی الاطلاق است. اما پرسش از چرایی عدم انکشاف حضور الهی به طور گسترده برای بشر از طریق روش هایی مانند تجربه دینی ذهن فیلسوفان دین را به خود مشغول داشته است و تقریرات شلنبرگ در استدلال به اختفای الهی برای الحاد، در این میان نقش محوری دارد. عمده پاسخ ها به علت اختفای الهی از منظر وجودی، فلسفی، عرفانی و کلامی است. اما در پژوهش حاضر به روش تحلیل محتوایی سعی شده است رویکردهای انسانی تراویس دامزدی مورد ارزیابی قرار گیرد. وی با بیان مواردی مانند شاخص انزجار آسیب دیده، شاخص انزجار محدودیت وجودی، شاخص ترس و امید و شاخص از خود بیگانگی سعی در طرح دلایل اختفای الهی نموده است. در این مقاله عمده نقدهای این رویکرد انسانی مواردی چون نسبی گرایی و استقرای ناقص، بی نیاز نبودن از رویکردهای کلامی مانند تدبیر، حکمت و لطف الهی، ارائه تصویری منفعل از خداوند و عدم توجه به بعد اجتماعی دین، دانسته شده است.

جمع آوری، مدیریت و واکاوی داده های موردنیاز، یک پیش شرط اساسی در زمینه مدیریت کلان و یکپارچه شهری محسوب می شود. امروزه این عملیات در قالب  SDI قابل تحقق است که ارزیابی و شناسایی بسترهای پیاده سازی آن از مباحث کلیدی آن می باشد. هدف این تحقیق شناسائی عوامل محدودکننده ایجاد و برپایی زیرساخت اطلاعات فضایی شهری اهواز، بر اساس مدل فازی پایة شاخص آمادگی می باشد. داده های پژوهش به صورت پیمایشی گردآوری شده سپس تحلیل آن در مدل آمادگی زیرساخت اطلاعات فضایی انجام شده است. بنابراین زیرساخت اطلاعات فضایی شهری اهواز در پنج عامل سازمانی، منابع انسانی، اطلاعات، فناوری و مالی، و در قالب 16 مورد معیار تصمیم گیری، مورد ارزیابی قرار گرفته است. در گام نخست پژوهش، داده های موردنیاز از پرسش نامه های تکمیل شده توسط کارشناسان و متخصصان آشنا با SDI و GIS، از مراکز دولتی و بخش خصوصی اهواز، استخراج گردیده است در مرحله بعد و پس از گردآوری داده، مقادیر شاخص های کلی و عوامل پنج گانه بر اساس مدل مورداستفاده تحقیق محاسبه شدند. یافته های کلی پژوهش نشان داد وضعیت شاخص آمادگی زیرساخت اطلاعات فضایی شهری اهواز، برابر با 47/0 می باشد. ارزیابی عوامل موردمطالعه مدل نشان داد که عامل سازمانی مهم ترین مورد محدودکننده در توسعه زیرساخت SDI اهواز است و از میان معیارها نیز، بالاترین و کمترین امتیاز را به ترتیب دسترسی به نرم افزارهای مکان محور و رهبری فردی، به خود اختصاص داده اند. در مجموع، مطابق نتایج به دست آمده این پژوهش، 44% از مجموع 16 معیارهای تصمیم گیری (شامل 7 معیار)، در سطح پایین تر از مقادیر متوسط (50%) بوده اند که به عنوان عامل محدودکننده اصلی در توسعه زیرساخت اطلاعات مکان محور شهری اهواز عمل می نمایند. همچنین بر اساس نتایج این تحقیق، چنین به نظر می رسد که در توسعه SDI شهری اهواز، عوامل غیرفنی بیشتر از مسائل فنی می توانند به عنوان عامل محدودکننده مؤثر باشند.

زمینه و هدف: آمادگی قلبی عروقی به عنوان شاخص مهم سلامت در نظر گرفته می شود به طوری که ارتباط مشخصی بین سطح آمادگی قلبی عروقی و عوامل خطرزای بیماری قلبی وجود دارد. این شاخص به طور عینی و دقیق از طریق دویدن قابل اندازه گیری است. هدف از این تحقیق بررسی ارتباط بین شاخص های آنتروپومتری و آمادگی قلبی عروقی در نظامیان بود. روش ها: آزمودنی های پژوهش حاضر580 نفر از دانشجویان دانشگاه افسری امام علی(ع) ارتش کشور ایران (میانگین سن 3/03 ± 21/1، شاخص توده بدنی 2/38 ± 22/5 کیلوگرم بر مجذور متر) در سال 1396 می باشند که به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ویژگی های آنتروپومتری آزمودنی ها شامل (توده چربی بدن (BFM)، توده بدون چربی (FFM)، توده عضلانی اسکلتی (SMM)، شاخص توده بدن (BMI)، درصد چربی بدن (PBF)، آب کل بدن (TBW)، نسبت قد به دور کمر (WHtR)، نسبت دور کمر به لگن (WHR) و میزان متابولیسم پایه (BMR) به وسیله دستگاه (in body 220) و آزمون دویدن 3200 متر به روش استاندارد و در پیست 400 متر دو و میدانی به عنوان معیار سنجش آمادگی قلبی عروقی اندازه گیری شد. آزمون گیری هر روز در ساعت 16 تا 18 انجام شد. جهت تجزیه و تحلیل نتایج از مدل رگرسیون چند متغیره و آزمون همبستگی پیرسون استفاده گردید. یافته ها: نتایج نشان داد بین دویدن با متغیرهای سن، Whtr و Chest ارتباط وجود نداشت (05/0< P)، اما بین دویدن با متغیرهای قد، BFM، FMM، وزن، SMM، BMI، PBF، WHR، BMR و Wast ارتباط مثبت و معنی داری وجود داشت (001/0=P). نتیجه گیری: با توجه به نتایج، احتمالا پایش ویژگی های آنتروپومتریکی معیار مناسبی جهت برآورد آمادگی قلبی-عروقی در دانشجویان نظامی باشد.

زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر شناسایی شاخص های آمادگی مدیریت دانش برای مراکز تحقیقاتی نیروهای مسلح به عنوان سازمان های نظامی و تحقیقاتی است. روش شناسی: در این پژوهش از چارچوب لیندزی (2008)؛ سپتا کاریون (2016) استفاده شد که برای اثربخشی مدیریت دانش دو مؤلفه زیرساخت ها و فرآیند مورد بررسی قرار گرفت. پژهش حاضر به لحاظ مخاطب استفاده کننده از آن جزء پژوهش های کاربردی و از توع توصیفی پیمایشی است که در آن از روش ترکیبی استفاده شده است. در این پژوهش برای استخراج شاخص ها با توجه به چارچوب اولیه از روش کیفی تحلیل مضمون (تِم) و از کدگذاری باز و محتوا استفاده شد. یافته ها: در ابتدا یافته های حاصل از کدگذاری باز از مضامین موجود در 304 شاخص در مورد فرآیند و زیرساخت مدیریت دانش شناسایی شد و در ادامه و در مرحله کدگذاری محوری به 86 شاخص تقلیل یافت و پس از مرحله بررسی نرخ روایی محتوا، 48 شاخص مورد تأیید خبره ها قرار گرفت. نتیجه گیری: مدل نهایی استخراج شده با توجه به اهمیت مؤلفه ها در مراکز تحقیقاتی نیروهای مسلح برای بررسی آمادگی مدیریت دانش هشت مؤلفه سازوکار خلاقیت، سازوکار حمایت، سازوکار فنی و فناوری، کسب دانش ضمنی و آشکار، به کارگیری دانش، فرهنگ، منابع انسانی و زیرساخت های فناوری شناسایی شد؛ یعنی با توجه به ذکر تمامی فرآیندهای مدیریت دانش (اکتساب، تسهیم، به کارگیری و ذخیره سازی) در بین شاخص ها، مؤلفه اکتساب دانش ضمنی و آشکار و به کارگیری آن ها به عنوان مؤلفه اصلی و برای زیرساخت مدیریت دانش مؤلفه های فرهنگ، فناوری، کارکنان دانشی، ارتقاء سطح خلاقیت و حمایت مدیران ارشد در نظر گرفته شد.

امروزه فساد در بخش دولتی و خصوصی معضل و چالش قابل توجه ای است، که مدیران و سران کشورها را بر آن داشته که درصدد یافتن راه حلی برای کاهش فساد باشند. همچنین پژوهشگران و محققان نیز در راستای پیدا نمودن راه حلهای علمی و پژوهشی جهت از بین بردن و کاستن فساد می باشند. از سویی دیگر، قابلیت های فناوری اطلاعات و ارتباطات و فرصت های بدیع و کم هزینه ای که این مفهوم باعث به وجود آمدن آن شده است منجر به بکارگیری این فناوری در غالب حوزه ها و حل مسایل مختلف شده است. بکارگیری موثر فناوری اطلاعات و ارتباطات، مستلزم دستیابی به آمادگی مطلوب کشورها در زمینه های زیرساخت؛ استفاده و دسترسی به فناوری مذکور برای بخش عمده ای از جمعیت کشور و چارچوب مناسبی از قوانین و مقررات برای این فناوری است. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر عوامل آمادگی الکترونیکی بر کاهش فساد در کشورهای در حال توسعه است. یافته های پژوهش در طی 5 سال متوالی نشان می دهد که بین آمادگی الکترونیکی و فساد در کشورهای در حال توسعه یک ارتباط نسبتا قوی وجود دارد که این ارتباط مستقیم می باشد و نشانگر این است که کشورهای که دارای آمادگی الکترونیکی بهتری می باشند و به اصطلاح آماده تر هستند؛ فساد کمتری دارند. همچنین بررسی این ارتباط در سطح زیر شاخص های چهارگانه آمادگی الکترونیکی نیز نشان می دهد که ارتباط تمام زیرشاخص ها نیز با میزان فساد مستقیم می باشد و اثر زیرشاخص محیطی آمادگی الکترونیکی بر روی فساد بیشتر از بقیه شاخص ها می باشد.

سابقه و هدف: مبنای طب سنتی ایران بر پایه ی مزاج شناسی است. مزاج به عنوان یک فاکتور قابل توجه در ایجاد تفاوت های فردی انسان ها، در عملکرد ورزشی می تواند مؤثر باشد. هدف این پژوهش مقایسه ی مزاج های گرم و سرد با توان بی هوازی، آستانه ی بی هوازی و قدرت بیشینه ی نسبی است. مواد و روش ها: تحقیق به روش توصیفی روی تعداد 40 نفر از دانشجویان خوابگاهی دانشگاه فردوسی مشهد انجام شد که حداقل شش ماه فعالیت ورزشی منظم نداشتند و مجرد بودند. داوطلبان، مردان جوان سالم 18 تا 22 ساله بودند که با استفاده از یک پرسشنامه ی استاندارد، مزاج آنها معلوم شد. تعداد افراد گرم مزاج 21 نفر و سردمزاج 19 نفر بودند. توان بی هوازی با استفاده از تست رست و میزان آستانه ی بی هوازی از روش Dmax و قدرت بیشینه ی نسبی به واسطه ی عضلات همسترینگ با دستگاه بدنسازی پشت ران اندازه گیری شد. یافته ها: تفاوت معنی دار در دو گروه سردمزاج و گرم مزاج درتوان اوج، توان میانگین و حداقل توان بی هوازی (P<0/05)، قدرت بیشینه (P=0/016) که در افراد گرم مزاج 07/0± 61/0 کیلوگرم و در افراد سردمزاج 06/0± 54/0 کیلوگرم بود و همچنین آستانه ی بی هوازی (P=0/019) که افراد گرم مزاج با میانگین 9/4± 7/163 ضربه در دقیقه و در افراد سردمزاج با میانگین 1/4± 2/167 ضربه در دقیقه بود مشاهده شد. نتیجه گیری: مزاج یک تفاوت فردی لحاظ می شود و این تفاوت فردی اثر مستقیمی بر فاکتورهای آمادگی جسمانی دارد. به گونه ای که توان هوازی در افراد سردمزاج بهتر و توان بی هوازی در افراد گرم مزاج بهتر از گروه مقابل خود است و مزاج می تواند متغیر مهمی در امر خصوصی سازی تمرینات ورزشی باشد.